dsc00130

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ-ΧΡΗΣΗ

Στην ελληνική και ξένη βιβλιογραφία βρίσκουμε οδηγίες που αφορούν στη δοσολογία και στον τρόπο χρήσης της γύρης και έχουν κάποιες, αλλά όχι μεγάλες, διαφορές μεταξύ τους, ανάλογα με τους λόγους κατανάλωσής της. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Allin Caillas, η συνιστώμενη δόση είναι 20 γρ. για έναν ενήλικα και 7 γρ. για τα παιδιά (Jean-Prost 1991) ενώ σύμφωνα με τον Toth, μία ποσότητα 35 γρ. καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες μας σε πρωτεϊνες (Θρασυβούλου 2012). Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν στην παρακάτω μέση δοσολογία και χρήση:


Παιδιά 0-12 μηνών: ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ
Παιδιά 1-3 χρονών: Χρήση και δοσολογία μετά από ιατρική συναίνεση
Παιδιά 3-5 χρονών: 10gr –12gr
Παιδιά 6-12 χρονών: 12gr – 16gr
Ενήλικες :                  15gr – 20gr

Σε περίπτωση έντονης κόπωσης ένα ενήλικο άτομο μπορεί να πάρει ημερήσια δόση μέχρι και 30gr – 32gr

(Μια κουταλιά του γλυκού είναι περίπου 8γρ. γύρης και μια κουταλιά της σούπας είναι 15-17γρ. γύρης)

Χρήση καθημερινή, μία ή δύο φορές την ημέρα, κατά προτίμηση το πρωί, με άδειο στομάχι, ένα τέταρτο πριν το πρόγευμα ή το γεύμα και για συνεχόμενο διάστημα 4 έως 6 εβδομάδων. Ακολουθεί διακοπή πρόσληψης γύρης για διάστημα τουλάχιστον 4 εβδομάδων. Ο παραπάνω κύκλος καλό είναι να μην ξεπερνά τις 3 έως 4 φορές στη διάρκεια ενός έτους.
Σε κάθε περίπτωση, κατά την πρώτη χρήση, συνίσταται να ληφθεί δοκιμαστικά, σε ελάχιστη ποσότητα (μερικοί κόκκοι), για λίγες μέρες. Στη συνέχεια η ημερήσια δόση να αυξάνεται σταδιακά μέχρι να φτάσει στη μία κουταλιά του γλυκού. Από την ποσότητα αυτή και μετά το κάθε άτομο μπορεί να επιλέξει αν θα αυξήσει κι άλλο τη δόση (μέχρι τη μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια) ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού του.
Η συνιστώμενη δόση πρέπει να μασιέται καλά και να παραμένει στο στόμα ωσότου διαλυθεί όσο γίνεται καλύτερα. Για την καλύτερη απορρόφηση των συστατικών της και την καλύτερη πέψη μπορούμε να διαλύσουμε τη δόση σε λίγο νερό ή άλλο υγρό (π.χ. χυμό πορτοκαλιού) πριν την πρόσληψή της. Επίσης μπορεί να ανακατευτεί με μέλι σε αναλογία 1:1 κατά βάρος προκειμένου η γεύση της να γίνει πιο γλυκιά – κάτι που κάνει την πρόσληψή της ευκολότερη ιδιαίτερα από τα παιδιά.

Βιβλιογραφικές πηγές:

Αν. Θρασυβούλου, Πρακτική Μελισσοκομία, εκδ. Μελισσοκομική Επιθεώρηση, 2012

Μ. Υφαντίδης, Μελισσοκομια Επιστήμη και Εφαρμογή, Θεσ/νίκη 1995

Θ. Μπίκος, Γύρω από τη γύρη, εκδ. Ψύχαλου, 1987

Patrice Percie du Sent, Ces pollens qui nous soignent, εκδ. Guy Tredaniele, 5η έκδοση

Pierre Jean-Prost, Μελισσοκομία, εκδ. Ψύχαλου, 1991

Μελισσοκομική Επιθεώρηση, έτος 9ο, τεύχος 11, 1995

Χρ. Τανανάκη, Χημική σύσταση και βιολογική δράση της γύρης, Μελισσοκομική Επιθεώρηση, έτος 24ο, τεύχος 6, 2010

St. Bogdanov, Pollen: Production, Nutrition and Health:A Review, 2012